pcdana.net

pcdana021

بين2 تا 3 ميليون مهاجر افغاني در جريان جنگ از مرزهاي شرقي وارد ايران شدند و اين جمعيت به 5/1 ميليون نفري كه در طي 20 سال گذشته به علت گرسنگي، فقر و بيكاري به ايران آمده اند ملحق گشته اند. اگرچه ايران سعي كرد مرزهاي خود با افغانستان را كنترل كند، اما عدة زيادي از افغانيها از طريق راههاي صعب العبور و غير قابل كنترل وارد ايران شده اند. اغلب كساني كه از افغانستان به ايران گريخته اند، شيعه و فارسي زبان بوده اند و در شهرها و روستاهاي ايران ساكن شده اند. آنها با دريافت حقوقي ناچيز كارهاي بسيار سختي را انجام مي دهند و بدين ترتيب نقش عمده اي در پيشرفتهاي اقتصادي در ايران ايفا مي كنند. اما از سال 1997 شرايط در ايران براي اين مهاجران سخت شده است. زيرا وضعيت اقتصادي در ايران رو به وخامت نهاد و بنابراين سياستهايي براي مقابله با حضور افغانيها در ايران اتخاذ شد. بنابراين عدة زيادي از آنها تصميم به ترك ايران گرفتند. از ميان اين مهاجران افغاني تنها 5 درصد آنها در كمپهاي مخصوص كه توسط دولت ايران فراهم شده زندگي مي كنند. قهرمان زن فيلم "باران" ـ "رضا ناجي" ـ يكي از اين مهاجران است كه در حدود 15 سال در يكي از اين كمپها در اطراف تهران زندگي كرده است. او پيش از بازي در اين فيلم هرگز كمپ را ترك نكرده بود. وي اكنون به همراه خانواده اش در خانه اي كه با درآمدش از بازي در فيلم خريده است، زندگي مي كند.
"مجيد مجيدي" كارگردان فيلم "باران" معتقد است: ما ايرانيها جنگ را درك مي كنيم، زيرا هشت سال طعم موشكباران و بمبارانهاي هوايي را چشيده ايم. به عقيدة من هم دولت و هم مردم ايران راههاي صلح آميز را براي حل مناقشات ترجيح مي دهند. اما دولت و مردم ما هر دو نسبت به حكومت طالبان ديدگاه خوبي نداشتند و در واقع ما ايرانيها از اينكه ديگر طالبان بر افغانستان حكومت نمي كند بسيار خوشحاليم. با اين حال بايد گفت، آنكه جنگ را در افغانستان آغاز كرد، بايد ترتيبي اتخاذ كند تا مردم افغانستان بيش از اين رنج نبرند و زندگي آسوده اي داشته باشند.
"مجيد مجيدي" برخاسته از خانوادة متوسط تهراني است. وي سالهاي زيادي را به فيلمسازي براي كودكان گذراند تا شايد بدين ترتيب از نظر سياسي با مشكلات كمتري روبرو شود. "بچه هاي آسمان" (Children of Heaven) (1997)، فيلمي بود راجع به خواهر و برادري كه براي رفتن به مدرسه مجبور بودند از يك جفت كفش به طور مشترك استفاده كنند. اين فيلم نامزد جايزة اسكار براي بهترين فيلم خارجي هم شد. مجلة تايم (Time) فيلم بعدي "مجيدي" با عنوان "به رنگ خدا"(The Colours of Paradise) را كه داستان زندگي پدري بينوا و فرزند كورش را نشان مي دهد، در زمرة 10 فيلم برتر سال 2000 قرار داده بود. اما فيلم "باران" ساختة "مجيد مجيدي" از نوعي ديگر است و به زندگي افغانيهاي مقيم ايران مي پردازد:
عده اي افغاني به طور غير قانوني و با دستمزد بسيار ناچيزي مشغول كار كردن در يك ساختمان نيمه كاره در شمال تهران هستند؛ قير داغ مي كنند، ملاط درست مي كنند، آجر چيني و سفيد كاري مي كنند و ... . معمار، حقوق آنها را آخر هر هفته توسط يك سركارگر پرداخت مي كند. سركارگر يك مرد ايراني سيه چرده و خوش قلب است. بنابراين به "رحمت" پسربچة باريك اندام و ظريفي كه پدرش دچار حادثه شده است و تنها نان آور خانواده است، اجازة كار كردن مي دهد. اما از آنجا كه رحمت بسيار نحيف و لاغر است، توانايي كار سخت و حمل بار سنگين را ندارد؛ بنابراين بعد از دو روز حمل كيسه هاي سيمان و گچ بر پشتش، توسط سركارگر به كار آشپزي گمارده مي شود تا چاي درست كند، ظرفها را بشويد و براي ظهر، غذاي كارگران را آماده كند. بنابراين "لطيف" نوجواني ايراني كه تاكنون در آشپزخانه كار مي كرد، وظيفة حمل سيمانها را به عهده مي گيرد و جايش را با رحمت عوض مي كند تا اينكه يك روز متوجه مي شود رحمت ـ پسربچة كوچك ـ در واقع دختري است در لباس پسرانه و همچنين يك مهاجر غير قانوني افغاني است. لطيف به او علاقه مند مي شود و سعي مي كند تا نظر او را جلب كند؛ بنابر اين حس رقابت نسبت به او به احساس تحسين و سپس عشق بدل مي شود. طبيعتاً او نمي تواند با او تماس فيزيكي داشته باشد، اما حاضر است هر چه دارد براي رضايت خاطر او فدا كند.
داستان عشق اين دختر پناهندة افغاني ماجراي فيلمي است به نام "باران" از "مجيد مجيدي"، از برجسته ترين و موفقترين فيلمسازان ايراني. مجيدي براي ساخت اين فيلم جايزة بزرگ فستيوال فيلم مونترآل (The Grand Prix) و همچنين جايزة داگلاس سيرك (Douglas sirk) را از فستيوال فيلم هامبورگ در سال2001 دريافت كرد. او در همين سال برندة جايزة جشموارة بين المللي فيلم فجر در تهران شد و آن را به "ابراهيم حاتمي كيا"يي تقديم كرد كه فيلمش بدون ارائة هيچ دليل قانع كننده اي از جريان رقابت كنار گذاشته شده بود.

ُدانلود از سرور ويپ فايل با امكان دانلود متقاطع